На фотографію замку натрапила випадково, коли шукала, що ж можна подивитися на околицях Праги. Це вже не перша моя подорож по замкам Чехії. Кому цікаво – тут https://www. turpravda. ua/cz/blog-325037.html
Доїхати до замку міським транспортом трохи складно, тому можу рекомендувати відвідини тим хто подорожує автомобілем.
І якщо ви втомилися від шуму міста, в 25 кілометрах на півночі, в оточені великого парку, стоїть наче зупинений у часі - Замок Вельтруси.
Розкішний палац у стилі бароко розпочав будувати Вацлав Антонін Хотек (1674—1754) – засновник і перший власник замку. Саме він привів не дуже важливу лицарську родину Хотеків до статусу графів і здобув значний статок. Як завдяки наполегливій праці на службі монархів, так і завдяки вигідному шлюбу. У 1704 р. граф заклав перший камінь у будівництво невеликого мисливського будиночка. На той час будинок мав центральну вежу, яка була оточена чотирма крилами у формі хреста. Будинок стояв посеред неймовірного саду, який з усіх боків омивала Влтава. В цьому місці ріка розділялась на два рукава і утворювала острів. Зараз ми можемо тільки уявляти, як це все ніжно-чарівно виглядало.
Йшов час, мода змінювалась і син власника почав перебудову палацу відповідно до нових модних тенденцій пізнього бароко. Прийнявши за основу оригінальний план палацу, Рудольф Хотек (1706-1771) розширив та подовжив крила замку, зберігши внутрішньє оздоблення та твори мистецтва. Рудольф Хотек працював на службі імператриці Марії Терезії, а вершиною його кар’єри стала посада Верховного канцлера чеських та австрійських земель ( якщо порівнювати з сучасними посадами – посада прем’єр-міністра). За віддану службу він був нагороджений найпрестижнішим орденом Габсбургів – Орденом Золотого Руна. Імператриця Марія Терезія відвідувала Вельтруси.
Наступний власник Ян Рудольф Хотек (1748-1824) перебудував замок у стилі неокласицизму. Сад теж змінював свій вигляд. Часті повені спонукали змінити і концепцію парку.
Родина Хотеків володіла замком до націоналізації в 1945 р. Під час Другої Світової війни власники підтримали Гітлера і після закінчення війни переїхали до Німеччини. Де й помер останній спадкоємець Хотеків.
Перша зала, куди ви потрапляєте, зайшовши до замку – це Sala Terrena, що з італійської перекладається як «зал першого поверху» або «садовий зал». Це характерний елемент палаців епохи бароко, який поєднував будівлю з садом. Барочна концепція Вельтруси задумувалася як заміський будинок для відпочинку і полювання. Що знайшло своє відображення Sala Terrena. Вона відкрита з обох боків і призначалася для притулку у літню спеку, чи під час дощу, для літніх святкувань чи вистав. Зала датується 1714 роком, коли було завершено будівництво замку. В той час це був вхід до палацу, адже дістатися до міста можна було тільки човном. Ступивши на берег гості проходили сад прикрашений статуями і квітам, входили в пишно декоровану залу. Адже перше враження – вирішальне. Підіймалися сходами до головної зали на другому поверсі.

Оздоблення Sala Terrena нагадує про мисливське призначення замку – на фресках зображено птахів, тварин, мисливців. Прибережні пейзажі та проблиски неба виконані з грубозернистої штукатурки, що надає об’ємності вій композиції. На колонах намальовані фігурки вельмож, танцюристів та музикантів, чергуються алегорії всіх чотирьох пір року, і весь простір наповнений духом радості, музики та краси. Декор зали дає зрозуміти, що це простір використовувався для музичних і театральних постановок.
Окрім сцен полювання, на стелі зображено дві сцени з комедії dell` arte (гротескного театру) популярного серед аристократії епохи бароко. Перша сцена - Дотторе женеться за Капітаном зі шприцом для клізми. Друга сцена – Панталоне стоїть на колінах перед коханою Лючією, яка дає йому свою туфельку для поцілунку.
Ці сцени є точною копією зображень з гравюр Жака Калло (1592-1635), французького художника. Гравюри називаються «Капітан Кардоні та Марамао» та «Сіньйора Лючія та Трастулло». Хоча ім'я майстра, який так майстерно прикрасив стіни Вельтруси, вже поглинуло забуття, його робота живе.
На сходах статуї конюхів з кіньми та доглядачів собак з собаками, роботи Франца Антона Куена (1679-1742). 
Центральна зала замку використовувалась для балів та офіційних обідів. Зала зберегла оригінальне барокове планування і повністю симетрична. Що цікаво – один камін в залі справжній з мармуру, а інший – декоративний. Так само і балкон: один справжній, а інший – декорація.
Над камінами розміщені портрети Вацлава та Рудольфа Хотеків.
Майстерний розпис стелі зали створює ілюзію об’ємного куполу, а насправді стеля плоска.
На стелі зображено чотири пори дня:
ранок у вигляді богині Еос (римська Аврора) у червоній мантії світанку з факелом та півнемполудень у вигляді бога Геліоса на сонячній колісницівечір у вигляді Діани, богині полювання, з собаками та впійманими оленяминіч у вигляді богині Нокс, богині ночі, з котом та совою, що розкриває свій темний плащ над світом. А посередині – група грайливих ангелів зі стрічкою, з’єднаною в коло, як алегорія обертання Землі та незмінного плину часу.
Наступна кімната в більш ранніх документах позначена як галерея. Спочатку тут було 46 картин, з яких до сьогодні збереглося близько половини. Картини присвячені міфологічним сюжетам, біблійським сценам, натюрморти, пейзажі, портрети. Кімната використовувалась не лише як галерея, а й для настільних ігор, деякий час була більярдна. Пізніше тут була облаштована столова. Розпис на стелі відображає алегорію сили.
Звертає увагу картина невідомого художника зі сценою з давньогрецьких міфів: Фінеус-провидець був покараний богами за зловживання своїми пророчими здібностями. Він був осліплений, а злі гарпії постійно крали їжу в нього з рота, щоб він ніколи не зміг насититися. Лише коли прибули міфічні аргонавти, двоє з них – крилаті брати Кале та Зет – прогнали гарпій. Картина, ймовірно, є алегорією боротьби між добром і злом.
Також варто звернути увагу на парні портрети.
Ян Карел граф Хотек, старший син засновника замку. Картина зображує очевидно найдавнішу форму замку Вельтруси. Мисливський одяг і собака нагадують нам про первісне призначення замку – мисливський будиночок. Рудольф граф Хотек був другим власником замку. Наступним власником, однак, був племінник Рудольфа, Ян Рудольф, оскільки замок не міг бути проданий чи закладений і завжди передавався спадкоємцям по чоловічій лінії. Третій портрет Ян Рудольфа графа Хотека, син Яна Карела, який не лише успадкував Вельтруси від свого дядька, але й пішов його слідами на службі в імператриці Марії Терезії.
Дві парні шафи епохи Відродження, виготовлені в Аугсбурзі (Німеччина) близько 1600 року. Ймовірно, найцінніші предмети меблів у цій кімнаті.
Наступна кімната - Салон Марії Терезії.
Візит імператриці Марії Терезії та її чоловіка, імператора Франца Стефана Лотарингського, до Вельтруси у 1754 році, безсумнівно, був найвищим виявом прихильності імператорської родини. Це відбулося з нагоди першого у світі торгового ярмарку, організованого графом Рудольфом Хотеком у замку. Цей салон створений у стилі рококо як нагадування про цю дуже важливу подію. Тут представлені портрети імператорської сім’ї.
Портрет імператриці Марії Терезії. На столі перед нею виставлені Королівська корона Богемії, Королівська корона Угорщини, Ерцгерцогська корона Австрійських земель та приватна Імператорська корона Габсбургів.
Портрет імператора Франца Стефана Лотарингського. На столі перед ним — офіційна імператорська корона Священної Римської імперії та, ймовірно, Великогерцогська корона Тоскани.
Груповий портрет дітей королівської пари. Їх було шістнадцять, тут зображені старші – у центрі, в червоному, зображений пізніший імператор і король Богемії Йосип II та його молодший брат і наступник Леопольд II у трикутному капелюсі
Дзеркала, що розміщені між вікнами та над каміном, візуально збільшували кімнату та освітлювали її відбитим світлом. Дзеркала оригінальні та, ймовірно, належать до найстаріших дзеркал у Чеській Республіці.
Мармуровий камін із дзеркалом та розписною камінною полицею й годинником (виготовлено у Франції близько 1840 року).
Стіни в китайському кабінеті обклеєні рідкісними шпалерами. Оригінальні китайські гравюри, які були надруковані на шовковому папері та в той час привезені до Європи, вирізані і наклеєні на текстильні шпалери. Навколо гравюр по шпалерах виконані розписи у тому ж стилі. На гравюрах зображена богиня Ма-гу («Конопляна діва») — це легендарна даосська безсмертна фея, божество весни, плодючості та покровителька жінок у китайській міфології. Вона зображена як у своєму класичному вигляді, так і в образі рибалки, селянки та куртизанки.
Шпалери дуже дорогі і крихкі. Вони пережили селянське повстання 1775 року, коли замок був розграбований та сталася невелика пожежа.
Далі ми потрапляємо у особисті кімнати графині. Наступна кімната слугувала спочатку спальнею. Це показує ніша (або альков) над ліжком, що було дуже популярно в епоху рококо. Після 1831 року кімнату було переобладнано на вітальню для графині Карлоти Хотек, як частину особистих апартаментів.
Прекрасні шовкові шпалери з мотивами квіток клематиса та смужок, квітів персика і папуг, нажаль не дійшли до наших днів. Це копія оригінальних.
На стінах розміщені портрети рідних графині Карлоти:
Їндржиха, граф Хотека, 4-того власника замку, чоловіка графині Карлоти,
Марії Генрієтти фон Ельц, уродженої графині Коллоредо Мансфельд, матері Карлоти
Ізабелли фон Ельц, старшої сестри Карлоти
Рудольфа Карла (1832–1894), первістка Карлоти
Фердинанда (1838–1913), третього сина Карлоти
Арношта (1844–1927), молодшого сина Карлоти
На жаль, портрет другого сина Емеріха не зберігся.
Наступна кімната використовувалась графинею для щоденного догляду за собою.
На стелі зображена жінка з вінком,, що символізує алегорію Перемоги або Переможні Чесноти. А стіни покриті шовковими шпалерами ручного розпису, які зазвичай імпортували з Китаю, або виробляли у Франції. Ця тканина була настільки дорогою, що її використовували переважно для обклеювання шпалерами невеликих кімнат.
Далі ми потрапляємо до Жовтої спальні. Вона отримала свою назву від жовтих шовкових дамаських шпалер, встановлених у другій половині 18 століття за життя Рудольфа Хотека. Така ж тканина використовувалася також для балдахіна, штор, та інших м'яких меблів. Кімната з самого початку використовувалася як спальня. За життя Їндржіха Хотека все крило було перебудовано на апартаменти для графині Карлоти та її дітей. Ця кімната служила спальнею Карлоти.
Ліжко з балдахіном було основною частиною меблів спальні з 1776 року, як зазначено в історичному інвентарі замку. Балдахін та штори допомагали підтримувати тепловий комфорт у холодні місяці та служили захистом від комах у теплу пору року. Така ж тканина використовувалася для оббивки дивана під дзеркалом та подушок крісел.
Піч з дельфінами та кахлями – оригінальний елемент обладнання середини вісімнадцятого століття. Це так званий голічський фаянс, виготовлений на виробництві імператора Франца Стефана в Голічі (Угорщина, нині Словаччина). Він прикрашений фігурками дельфінів, зображених так, як, на думку людей, вони виглядали в той час. Стіна за піччю покрита голландською плиткою 18 століття, привезеною з Нідерландів Рудольфом Хотеком. Їх використання в барокових інтер'єрах замків у Чехії є абсолютно унікальним.
Інкрустована шафа в стилі рококо з відкидною верхньою частиною. Вона використовувалася для зберігання дрібних цінностей, а також для письма.
Зливний унітаз – керамічний, розписаний. Для підвищення комфорту в 1843 році в замку було встановлено перший водяний туалет в англійському стилі. Він розташовувався в огородженій віконній ніші, непомітно захований за дверима, обклеєними шпалерами. Стічні води виводилися з будівлі в септик. Над туалетом був бак з водопостачанням. Біля дверей туалету на комоді в стилі рококо розташований глечик для води, умивальник та рушники. Вся ця ніша відображає зростаючі гігієнічні вимоги з середини 19 століття.
Поруч зі спальнею графині жила покоївка – особиста служниця пані замку. Ця кімната з'єднана з сусідньою Жовтою спальнею не лише дверима, а й дзвінком, щоб покоївка могла допомогти своїй пані будь-коли. Стіни кімнати прикрашають графічні аркуші зі сценами парку Вельтруси. На них зображені будівлі за часів графа Яна Рудольфа – павільйон «Друзів», псевдоготичний Червоний млин, павільйон Лаудона – ці будівлі досі прикрашають парк Вельтруси. А китайський фазанарій нажаль не зберігся.
Авторкою цих малюнків була дочка Яна Рудольфа Хотека, графиня Марія Алоїзія.
В шафі виставлено хрестильний набір для немовлят 19 століття.
Наступна це – дитяча кімната. Дитячу кімнату в крилі графині займали молодші діти та їхня няня. До 7 років діти, як сини, так і дочки, були під опікою матері. Після 7 років сини переходили під опіку батька та наставника. На стінах висять портрети дітей: двох старших синів Їндржіха Хотека та подвійний портрет двох наймолодших дітей Карлоти: графині Кароліни (на ім'я Ліні) та на два роки старшого Арношта.
Дитяча колиска, автентичний колекційний предмет замку Велтруси. Тому ймовірно, що там спали діти Їндржіха та Карлоти.
На офіційному сайті можна знайти графік екскурсій по замку. Парк відкритий для відвідувачів безкоштовно. Нажаль екскурсії тільки чеською мовою, можна на касі взяти роздруківку екскурсії англійською мовою. Я зробила огляд базового маршруту, він займає десь годину. Загалом було цікаво поринути в атмосферу тогочасного життя.
Przypadkiem natkną ł em się na zdję cie zamku, szukają c atrakcji w okolicach Pragi. To nie moja pierwsza wizyta na zamkach w Czechach. Dla zainteresowanych, oto https://www.turpravda.ua/cz/blog-325037.html
Dojazd do zamku komunikacją miejską jest nieco utrudniony, dlatego polecam wizytę osobom podró ż ują cym samochodem.
A jeś li znudzi Wam się hał as miasta, 25 kilometró w na pó ł noc, otoczony rozległ ym parkiem, stoi Zamek Veltrusy, jakby zatrzymany w czasie.
Budowę luksusowego pał acu w stylu barokowym zapoczą tkował Vá clav Antoní n Hotek (1674–1754), zał oż yciel i pierwszy wł aś ciciel zamku. To on wynió sł niezbyt znaczą cą rycerską rodzinę Hotkó w do rangi hrabió w i zgromadził pokaź ny mają tek. Zaró wno dzię ki cię ż kiej pracy w sł uż bie monarchó w, jak i dzię ki korzystnemu mał ż eń stwu. W 1704 roku hrabia poł oż ył kamień wę gielny pod budowę mał ego pał acyku myś liwskiego. W tamtym czasie dom miał centralną wież ę , otoczoną czterema skrzydł ami w kształ cie krzyż a. Dom stał poś rodku niesamowitego ogrodu, oblewanego ze wszystkich stron przez Weł tawę . W tym miejscu rzeka rozdzielał a się na dwie odnogi, tworzą c wyspę . Teraz moż emy sobie tylko wyobrazić , jak czule i magicznie to wszystko wyglą dał o.
Czas mijał , moda się zmieniał a, a syn wł aś ciciela rozpoczą ł przebudowę pał acu zgodnie z nowymi trendami pó ź nego baroku. Biorą c za podstawę pierwotny plan pał acu, Rudolf Hotek (1706-1771) rozbudował i wydł uż ył skrzydł a zamku, zachowują c wystró j wnę trz i dzieł a sztuki. Rudolf Hotek sł uż ył w sł uż bie cesarzowej Marii Teresy, a szczytem jego kariery był o stanowisko Najwyż szego Kanclerza ziem czeskich i austriackich (w poró wnaniu do wspó ł czesnych stanowisk – stanowisko premiera). Za swoją oddaną sł uż bę został odznaczony najbardziej prestiż owym orderem habsburskim – Orderem Zł otego Runa. Cesarzowa Maria Teresa odwiedził a Veltrusy.
Kolejny wł aś ciciel, Jan Rudolf Hotek (1748-1824), przebudował zamek w stylu neoklasycystycznym. Ogró d ró wnież zmienił swó j wyglą d. Czę ste powodzie spowodował y zmianę koncepcji parku.
Rodzina Hotkó w był a wł aś cicielami zamku aż do jego nacjonalizacji w 1945 roku. Podczas II wojny ś wiatowej wł aś ciciele poparli Hitlera, a po wojnie przenieś li się do Niemiec. Tam zmarł ostatni spadkobierca rodziny Hotkó w.
Pierwszym pomieszczeniem, do któ rego wchodzi się po wejś ciu do zamku, jest Sala Terrena, co z wł oskiego tł umaczy się jako „sala parterowa” lub „sala ogrodowa”. Jest to charakterystyczny element pał acó w barokowych, ł ą czą cy budynek z ogrodem. Barokowa koncepcja Veltrusy został a pomyś lana jako wiejski dom wypoczynkowy i myś liwski. Znalazł o to odzwierciedlenie w Sali Terrena. Jest ona otwarta z obu stron i sł uż ył a jako schronienie w letnie upał y lub deszczowe dni, na letnie uroczystoś ci lub wystę py. Sala pochodzi z 1714 roku, kiedy ukoń czono budowę zamku. Wó wczas stanowił a wejś cie do pał acu, ponieważ do miasta moż na był o dostać się tylko ł odzią . Po zejś ciu na lą d goś cie mijali ogró d ozdobiony posą gami i kwiatami, a nastę pnie wchodzili do bogato zdobionej sali. W koń cu pierwsze wraż enie jest decydują ce. Wchodzili po schodach do gł ó wnej sali na drugim pię trze.
Dekoracja Sali Terrena przypomina o myś liwskim przeznaczeniu zamku — freski przedstawiają ptaki, zwierzę ta, myś liwych. Nadmorskie krajobrazy i przebł yski nieba wykonane są z gruboziarnistego tynku, któ ry nadaje kompozycji obję toś ci. Na kolumnach namalowane są postacie szlachcicó w, tancerzy i muzykó w, naprzemiennie pojawiają się alegorie wszystkich czterech pó r roku, a cał a przestrzeń wypeł niona jest duchem radoś ci, muzyki i pię kna. Wystró j sali wyraź nie wskazuje, ż e przestrzeń ta był a wykorzystywana do wystę pó w muzycznych i teatralnych.
Opró cz scen myś liwskich, na suficie przedstawiono dwie sceny z commedia dell' arte (teatru groteskowego), popularnej wś ró d arystokracji epoki baroku. Pierwsza scena przedstawia Dottore gonią cego Kapitana z lewatywą . Druga scena przedstawia Pantalone klę czą cego przed ukochaną Lucią , któ ra daje mu do pocał owania swó j pantofelek.
Te sceny są dokł adnymi kopiami rycin francuskiego artysty Jacques'a Callota (1592–1635). Ryciny noszą tytuł y „Kapitan Cardoni i Maramao” oraz „Signora Lucia i Trastullo”. Chociaż imię mistrza, któ ry tak kunsztownie ozdobił mury Veltrusy, popadł o już w zapomnienie, jego dzieł a wcią ż ż yją .
Na schodach znajdują się posą gi stajennych z koń mi i treseró w psó w z psami, dzieł a Franza Antona Kuehna (1679-1742). 
Centralna sala zamku sł uż ył a do organizacji baló w i oficjalnych kolacji. Sala zachował a swó j oryginalny barokowy ukł ad i jest cał kowicie symetryczna. Co ciekawe, jeden kominek w sali jest z prawdziwego marmuru, a drugi dekoracyjny. To samo dotyczy balkonu: jeden jest prawdziwy, a drugi dekoracyjny.
Nad kominkami znajdują się portrety Wacł awa i Rudolfa Hotkó w.
Mistrzowskie malowidł o sufitu sali tworzy iluzję tró jwymiarowej kopuł y, choć w rzeczywistoś ci sufit jest pł aski.
Sufit przedstawia cztery pory roku:
Poranek w postaci bogini Eos (rzymskiej zorzy polarnej) w czerwonym pł aszczu ś witu z pochodnią i kogutemPoł udnie w postaci boga Heliosa na rydwanie sł onecznymWieczó r w postaci Diany, bogini ł owó w, z psami i upolowanym jeleniemNoc w postaci bogini Knox, bogini nocy, z kotem i sową , odsł aniają cą swó j ciemny pł aszcz nad ś wiatem. A poś rodku – grupa figlarnych anioł ó w ze wstą ż ką poł ą czoną w okrą g, jako alegoria obrotu Ziemi i niezmiennego upł ywu czasu.
Kolejne pomieszczenie we wcześ niejszych dokumentach oznaczone jest jako galeria. Pierwotnie znajdował o się tam 46 obrazó w, z któ rych okoł o poł owa przetrwał a do dziś . Obrazy poś wię cone są tematyce mitologicznej, scenom biblijnym, martwym naturze, pejzaż om i portretom. Pomieszczenie sł uż ył o nie tylko jako galeria, ale takż e do gier planszowych, przez pewien czas peł nił o funkcję sali bilardowej. Pó ź niej urzą dzono tu jadalnię . Malowidł o na suficie jest alegorią sił y.
Znany obraz nieznanego artysty przedstawiają cy scenę ze staroż ytnych mitó w greckich: wieszcz Fineus został ukarany przez bogó w za naduż ycie mocy proroczych. Został oś lepiony, a zł e harpie nieustannie wykradał y mu jedzenie z ust, tak ż e nigdy nie mó gł się nasycić . Dopiero gdy przybyli mityczni Argonauci, dwó ch z nich – skrzydlaci bracia Kale i Zeth – przepę dził o harpie. Obraz jest prawdopodobnie alegorią walki dobra ze zł em.
Warto ró wnież zwró cić uwagę na poł ą czone portrety.
Jan Karel hrabia Hotek, najstarszy syn fundatora zamku. Obraz przedstawia prawdopodobnie najstarszą formę zamku Veltrusy. Myś liwskie ubranie i pies przypominają o pierwotnym przeznaczeniu zamku – pawilonie myś liwskim. Rudolf hrabia Hotek był drugim wł aś cicielem zamku. Nastę pnym wł aś cicielem był jednak bratanek Rudolfa, Jan Rudolf, ponieważ zamku nie moż na był o sprzedać ani zastawić i zawsze dziedziczyli po nim mę scy spadkobiercy.
Trzeci portret Jana Rudolfa hrabiego Hotka, syna Jana Karola, któ ry nie tylko odziedziczył Veltrusy po swoim wuju, ale takż e poszedł w jego ś lady, sł uż ą c cesarzowej Marii Teresie.
Dwie pary renesansowych szaf, wykonane w Augsburgu w Niemczech okoł o 1600 roku. Prawdopodobnie najcenniejsze meble w tym pomieszczeniu.
Nastę pnym pomieszczeniem jest Salon Marii Teresy.
Wizyta cesarzowej Marii Teresy i jej mę ż a, cesarza Franciszka Stefana Lotaryń skiego, w Veltrusie w 1754 roku był a niewą tpliwie najwyż szym wyrazem uczuć rodziny cesarskiej. Miał o to miejsce z okazji pierwszych na ś wiecie targó w, zorganizowanych w zamku przez hrabiego Rudolfa Hotka. Salon ten, urzą dzony w stylu rokoko, upamię tnia to niezwykle waż ne wydarzenie. Znajdują się w nim portrety rodziny cesarskiej.
Portret cesarzowej Marii Teresy. Na stole przed nią leż ą : Kró lewska Korona Czech, Kró lewska Korona Wę gier, Arcyksią ż ę ca Korona Ziem Austriackich oraz prywatna Korona Cesarska Habsburgó w.
Portret cesarza Franciszka Stefana Lotaryń skiego. Na stole przed nim leż y oficjalna Korona Cesarska Ś wię tego Cesarstwa Rzymskiego i prawdopodobnie Korona Wielkiego Księ cia Toskanii.
Portret grupowy dzieci pary kró lewskiej. Był o ich szesnaś cioro, tutaj przedstawiono najstarsze – w centrum, w czerwieni, w tró jgraniastym kapeluszu ukazani są pó ź niejszy cesarz i kró l Czech Jó zef II oraz jego mł odszy brat i nastę pca Leopold II.
Lustra umieszczone mię dzy oknami i nad kominkiem optycznie powię kszają pomieszczenie i rozś wietlają je ś wiatł em odbitym. Lustra są oryginalne i prawdopodobnie należ ą do najstarszych w Czechach.
Marmurowy kominek z lustrem, malowaną obudową i zegarem (wykonanym we Francji okoł o 1840 roku).
Ś ciany w chiń skim gabinecie pokryte są rzadką tapetą . Oryginalne chiń skie ryciny, wydrukowane na jedwabnym papierze i przywiezione do Europy w tym czasie, został y wycię te i naklejone na tapetę tekstylną . Wokó ł rycin na tapecie znajdują się malowidł a w tym samym stylu. Ryciny przedstawiają boginię Ma-gu („Dziewicę Konopi”) – legendarną taoistyczną nieś miertelną wró ż kę , bó stwo wiosny, pł odnoś ci i patronkę kobiet w mitologii chiń skiej. Przedstawiana jest zaró wno w formie klasycznej, jak i pod postacią rybaka, chł opa i kurtyzany.
Tapety są bardzo drogie i delikatne. Przetrwał y powstanie chł opskie w 1775 roku, kiedy zamek został splą drowany i wybuchł niewielki poż ar.
Nastę pnie przechodzimy do prywatnych komnat hrabiny. Kolejny pokó j pierwotnie sł uż ył jako sypialnia. Ś wiadczy o tym wnę ka (alkowa) nad ł ó ż kiem, któ ra był a bardzo popularna w epoce rokoka. Po 1831 roku pokó j przekształ cono w salon hrabiny Carloty Hotek i stał się on czę ś cią jej prywatnych apartamentó w.
Pię kna jedwabna tapeta z motywami kwiató w powojnika i paskó w, kwiató w brzoskwini i papug, niestety nie zachował a się do dziś . To kopia oryginał u.
Na ś cianach wiszą portrety krewnych hrabiny Carloty:
Jindricha, hrabiego Hotka, czwartego wł aś ciciela zamku, mę ż a hrabiny Carloty,
Marii Henrietty von Eltz, z domu hrabiny Colloredo Mansfeld, ż ony Carloty matka
Isabella von Eltz, starsza siostra Carloty
Rudolph Karl (1832–1894), pierworodny syn Carloty
Ferdinand (1838–1913), trzeci syn Carloty
Arnoš t (1844–1927), najmł odszy syn Carloty
Niestety, portret drugiego syna, Emericha, nie zachował się.
Nastę pny pokó j sł uż ył hrabinie do codziennej pielę gnacji.
Sufit przedstawia kobietę z wień cem, symbolizują cą alegorię Zwycię stwa lub Zwycię skiej Cnoty. Ś ciany pokryte są rę cznie malowaną tapetą jedwabną , zazwyczaj importowaną z Chin lub produkowaną we Francji. Tkanina ta był a tak droga, ż e wykorzystywano ją gł ó wnie do tapetowania mał ych pomieszczeń .
Nastę pnie przechodzimy do Ż ó ł tej Sypialni. Jej nazwa pochodzi od ż ó ł tej, jedwabnej tapety adamaszkowej, któ ra został a zainstalowana w drugiej poł owie XVIII wieku, za ż ycia Rudolfa Hotka. Ten sam materiał został ró wnież uż yty do wykonania baldachimu, zasł on i innych mebli tapicerowanych. Pokó j pierwotnie sł uż ył jako sypialnia. Za ż ycia Jindř icha Hotka cał e skrzydł o został o przebudowane na apartamenty dla hrabiny Carloty i jej dzieci. Ten pokó j sł uż ył jako sypialnia Carloty.
Ł ó ż ko z baldachimem jest podstawowym wyposaż eniem sypialni od 1776 roku, jak odnotowano w historycznym inwentarzu zamku. Baldachim i zasł ony pomagał y utrzymać komfort termiczny w chł odnych miesią cach i stanowił y ochronę przed owadami w ciepł ych porach roku. Tą samą tkaniną obito sofę pod lustrem i poduszki krzeseł .
Piec z delfinami i kaflami to oryginalny mebel z poł owy XVIII wieku. Jest to tzw. fajans golí č ski, wykonany w manufakturze cesarza Franciszka Stefana w Golí č u (Wę gry, obecnie Sł owacja). Zdobią go figury delfinó w, przedstawione tak, jak wyobraż ano je sobie w tamtych czasach. Ś ciana za piecem wył oż ona jest XVIII-wiecznymi holenderskimi kaflami, przywiezionymi z Holandii przez Rudolfa Hotka. Ich zastosowanie w barokowych wnę trzach zamkowych w Czechach jest cał kowicie unikatowe.
Rokokowa intarsjowana szafka z otwieranym blatem. Sł uż ył a do przechowywania drobnych przedmiotó w wartoś ciowych, a takż e do pisania.
Toaleta spł ukiwana jest ceramiczna, malowana. Aby zwię kszyć komfort, w 1843 roku w zamku zainstalowano pierwszą angielską toaletę wodną . Znajdował a się ona w ogrodzonej wnę ce okiennej, dyskretnie ukrytej za drzwiami pokrytymi tapetą . Ś cieki odprowadzano z budynku do szamba. Nad toaletą znajdował się zbiornik z wodą . Przy drzwiach toalety, na rokokowej komodzie, stoi dzbanek na wodę , umywalka i rę czniki. Cał a ta wnę ka odzwierciedla rosną ce wymagania higieniczne od poł owy XIX wieku.
Obok sypialni hrabiny mieszkał a pokojó wka – osobista sł uż ą ca pani zamku. Pokó j ten poł ą czony jest z są siednią Ż ó ł tą Sypialnią nie tylko drzwiami, ale takż e dzwonkiem, dzię ki czemu pokojó wka mogł a w każ dej chwili pomó c swojej pani. Ś ciany pokoju zdobią graficzne pł ó tna ze scenami z parku Veltrusy. Przedstawiają one budowle z czasó w hrabiego Jana Rudolfa – Pawilon Przyjació ł , pseudogotycki Czerwony Mł yn i Pawilon Laudona – te budynki do dziś zdobią Park Veltrusy. Niestety, chiń skie baż antarium nie przetrwał o do naszych czasó w.
Autorką tych rysunkó w był a có rka Jana Rudolfa Hotka, hrabina Maria Aloysia.
W szafie eksponowany jest XIX-wieczny komplet chrzcielny dla niemowlą t.
Nastę pnie znajduje się pokó j dziecię cy. Pokó j dziecię cy w skrzydle hrabiny zajmował y mł odsze dzieci i ich niania. Do 7. roku ż ycia dzieci, zaró wno synowie, jak i có rki, pozostawał y pod opieką matki. Po ukoń czeniu 7. roku ż ycia synowie przechodzili pod opiekę ojca i wychowawcy. Na ś cianach wiszą portrety dzieci: dwó ch najstarszych synó w Jindř icha Hotka oraz podwó jny portret dwó jki najmł odszych dzieci Carloty: hrabiny Karoliny (zwanej Linie) i dwuletniego Arnosta.
Koł yska, autentyczny eksponat kolekcjonerski zamku Veltrusy. Dlatego jest prawdopodobne, ż e spał y tam dzieci Jindř icha i Carloty.
Harmonogram zwiedzania zamku moż na znaleź ć na oficjalnej stronie internetowej. Park jest otwarty dla zwiedzają cych bezpł atnie. Niestety, wycieczki są dostę pne tylko w ję zyku czeskim. W kasie biletowej moż na otrzymać wydruk trasy w ję zyku angielskim. Przeszedł em trasę w wersji podstawowej, któ ra zajmuje okoł o godziny. Ogó lnie rzecz biorą c, był o ciekawie zanurzyć się w atmosferze ż ycia w tamtych czasach.