Почитала свой предыдущий отзыв... Посмотрела, что люди пишут... Бросила... И решила написать то, что вспомнится)
День первый.
Мы из Минска. И нас забирает трансфер. Ждем. Мерзнем. Обещали в 12, потом перезвонили и сказали, что в 11, оказалось, что все же в 12. Сашка без шапки и перчаток... Держит мой чемодан. Я стучу зубами и благополучно сбегаю греться в близлежащий туалет)
Сели. Поехали. Ну, наконец-то! ! ! Люблю дорогу и прилипаю к окну... Не тут-то было. В Домодедово приезжаем к часу ночи. Я почти не спала. Ночь в аэропорту...
Самолет в 7 утра, и на счастье наш чартер не задерживают ( а говорят, некоторые сутками ждут...)
Прилетели! ! ! Сели! ! ! Можно больше не бояться! Хотя, честно, полет был очень мягким и спокойным, почти не трясло и садились плавно, на борту кормили горяченьким, почти как на регулярном рейсе, пару раз разносили напитки, ах да, только безалкогольные, Россия тоже ввела запрет на алкоголь на борту((
День второй.
Довольно-таки быстро доставили в отель, кажется, в прошлый раз ждали дольше. Не помню . В наш отель — несколько семей, гид объясняет — заселяться еще рано, но можете взять браслеты, оставить вещи и пользоваться всеми услугами отеля. Ужасно хочу в воду, в любую! ! ! Переодеваемся... Сашка забыл плавки) Смеемся и идем искать пункт выдачи пищи голодным туристам.
Нашли! И как самые голодные ждем, когда ж нас туда запустят ( к слову, основной ресторан здесь один, есть еще парочка ресторанчиков по записи, но что-то мы поленились записываться и до них дело так и не дошло. И можно ходить в соседний отель — но меню примерно такое же. А так — вкусно, довольно-таки разнообразно, абсолютно съедобно и безопасно, но если сравнить с Albatros resort, с тем, что на первой линии — выбор меньше и сервис похуже)
Заселились. Я перестраховалась и сунула в паспорт десятку. Не знаю, что нас ожидало без нее, а так — номер как номер, без изысков, довольно маленький, все работает, убран, живности нет) (убирали его, кстати, регулярно и качественно, пару раз звонила девушка с reception и интересовалась, всем ли мы довольны)
Немного беспокоит, что первый этаж и без сейфа. Плюем на остаток наличности. Моемся. И уезжаем в город ( за плавками)
Едем на Шератон. Помню предыдущую поездку. Торгуем за 15 фунтиков, в этот раз они как-то посговорчивее, наверное туристов уже не так уж и много (да и на счетчике у него всего наматывает 8, так что в накладе не останутся))
Предупреждаю сразу: упаси вас боже забыть купальные принадлежности дома. И если все же забыли, искать их в Саккале. Ищем. Смеемся, Возмущаемся отсутствием качества. Торгуемся (вернее, торгуюсь я). Покупаем за 4 бакса. Чертов араб! ) Он все ж меня достал, как ни уворачивалась (честно, к любой нации отношусь очень хорошо и к местному населению тоже, да не обидит их сей отзыв)
Спать... Спать! Я жутко хочу спать... Остаток дня банально не помню...
День третий и последующие...
Море! ! ! Каждый раз выбираясь в теплые края из нашей зимы поражаюсь тому, что мы все же живем на одной планете, такая разница! Трудно вспомнить, как мерзла пару дней назад и новости про минус 28 кажутся абсолютно нереальными. Море чистое. Немного прохладное и кажется на пляже за пирсом рыб стало меньше. По крайней мере, скат куда-то исчез. Но остальные также приплывают, когда им крошишь булку. Пляж такой же чистый, мухи есть, людей значительно меньше. У нас теперь синие полотенца и занимать на первой линии от Albatros Resort нам не разрешают. Или на второй, или идите на свой пляж. Пару раз пытаюсь спорить со смотрителями, надоедает) Уходим... Загораем. Декабрьское солнце не такое жгучее. Не мажемся ничем и не обгораем. Ходим по диким пляжам. Знакомимся с местными. Катаемся на верблюде, по дороге болтаем с погонщиком, пытаемся запоминать арабские слова (слазим с животинки абсолютно бесплатно, но чертовски экстремально: представьте, как эта махина моментально ухает на колени, еще чуть-чуть и я б ушла головой вперед))
Гуляем. Едем в Гавану. Знакомимся с местными. В общем, приветливый народец. Один молоденький паренек все предлагал нам воспользоваться его интернетом, пользовались — бесплатно! Фотографировал нас в местной одежде у себя в магазине и даже не призывал что-то купить. Так что все местные — разные. Не стоить всех мерить по стереотипам. Да, курортный город многих портит, но остаются и добродушные люди, которым просто интересно общаться с иностранцами. Мой английский выручает, у большинства с английским лучше, чем с русским. За несколько дней до отъезда открываем для себя Дахар или Down Town. В прошлую поездку была запугана гидами и не рискнула кинуться в дебри, «где проживает дикое местное население, не любящее туристов» (слова отельного гида)
Здорово! Весело! Дешево! Ненавязчиво! Дружелюбно! (я не знаю, какие эпитеты еще подобрать) На Шератон больше ни ногой! ! ! Находим что-то вроде местного кофе-шопа, пьем обалденный ароматный кофе! ! ! Греюсь, все-таки вечером уже прохладно, по ощущениям, как наша августовская ночь, если нет ветра — нормально, есть — мерзну. Рядом гуляет разнообразный местный народец. Фотографируемся с местной семейкой. Потрясающий вечер! Тогда не оценила. Вспоминаю с улыбкой)
Покупаем серебро, на порядок дешевле, чем на Шератоне, просто гуляем... Пытаемся учить арабский). Сашку иногда принимают за местного, при входе в отель просят показать браслет)
Здорово! Потому что тепло и почти вечное лето. Наверное, они такие веселые и бесшабашные, что у них всегда лето...
Последний день.
Забирают нас утром. Успеваем позавтракать... Сожалеем, что уезжаем в такой солнечный и теплый день. Через 4 с полтиной часа — Москва и минус 22. . »PsS Анимации в отеле нет, она есть в соседнем Аква Виста, но мы об этом узнали только в последний день)
Przeczytał em moją poprzednią recenzję...spojrzał em na to, co piszą ludzie...rzucił em...I postanowił em napisać to, co pamię tam)
Pierwszy dzień .
Jesteś my z Miń ska. A transfer nas odbiera. Czekamy. Zamarzamy. Obiecali o 12, potem oddzwonili i powiedzieli, ż e o 11 okazał o się , ż e jest jeszcze o 12. Sasha bez czapki i rę kawiczek...Trzyma moją walizkę . Szczę kam zę bami i bezpiecznie biegnę , ż eby się ogrzać w pobliskiej toalecie)
Usiadł . Udać się . Wreszcie! ! ! Kocham drogę i trzymam się okna. . . Nie był o jej tam. Do Domodiedowa docieramy o 1 w nocy. Prawie nie spał em. Nocleg na lotnisku. . .
Samolot jest o 7 rano i na szczę ś cie nasz czarter nie jest opó ź niony (a podobno niektó rzy czekają cał ymi dniami. . . )
Przybył! ! ! Usiadł! ! ! Nie moż esz się już bać ! Chociaż szczerze mó wią c lot był bardzo mię kki i spokojny, prawie ż adnego drż enia i lą dowania gł adko, na pokł adzie karmiono ich na gorą co, prawie jak na zwykł ym locie, kilka razy podawali drinki, o tak, tylko te bezalkoholowe, Rosja wprowadził a ró wnież zakaz spoż ywania alkoholu na pokł adzie ((
Drugi dzień .
Doś ć szybko dostarczona do hotelu, wyglą da na to, ż e ostatnim razem czekaliś my dł uż ej. Nie pamię tam . W naszym hotelu jest kilka rodzin, przewodnik tł umaczy, ż e jeszcze wcześ nie na zameldowanie, ale moż na zabrać bransoletki, zostawić swoje rzeczy i korzystać ze wszystkich usł ug hotelu. Strasznie chcę w wodzie, w każ dym! ! ! Przebieramy się...Sasha zapomniał ką pieló wki) Ś miejemy się i idziemy szukać punktu gastronomicznego dla gł odnych turystó w.
Znaleziony! A jak najbardziej gł odni czekają , kiedy nas tam wpuszczą (swoją drogą jest tylko jedna gł ó wna restauracja, jest kilka restauracji po umó wieniu, ale byliś my zbyt leniwi, ż eby się zapisać i nigdy do nich nie przyszł o I moż na iś ć do pobliskiego hotelu - ale menu jest mniej wię cej takie samo. I tak - pyszne, doś ć urozmaicone, absolutnie jadalne i bezpieczne, ale jeś li poró wnać go z resortem Albatros, z tym na pierwszej linii - jest mniejszy wybó r i gorsza obsł uga)
Zadomowiony. Zagrał em bezpiecznie i wł oż ył em dziesię ć do paszportu. Nie wiem co nas bez niej czekał o, poza tym pokó j był jak pokó j, bez ozdobnikó w, raczej mał y, wszystko dział a, posprzą tane, ż adnych ż ywych stworzeń ) (swoją drogą sprzą tali regularnie i sprawnie, dziewczyna z Recepcja dzwonił a kilka razy i był a zainteresowana wszystkim, czy jesteś my zadowoleni)
Trochę się martwię , ż e na pierwszym pię trze nie ma sejfu. Plujemy na resztę gotó wki. Myjemy. I wyjeż dż amy do miasta (na ką pieló wki)
Jedziemy do Sheratona. Pamię tam moją poprzednią podró ż . Handlujemy za 15 funtó w, tym razem są jakoś bardziej przychylnie nastawieni, chyba nie ma już tylu turystó w (a on tylko nakrę ca 8 na ladzie, wię c nie zostaną w przegranym)
Ostrzegam od razu: nie daj Boż e zapomnieć o akcesoriach ką pielowych w domu. A jeś li jeszcze zapomniał eś , poszukaj ich w Sakkala. Szuka. Ś miejemy się , nie podoba nam się brak jakoś ci. Handlujemy (a raczej handluję ). Kupujemy za 4 dolce. Cholerny Arab! ) Wcią ż mnie dopadł , bez wzglę du na to, jak się unikną ł (szczerze, bardzo dobrze traktuję każ dy naró d i miejscową ludnoś ć , ale ta recenzja ich nie obrazi)
Spać spać ! Jestem strasznie ś pią cy. . . nie pamię tam reszty dnia. . .
Dzień trzeci i pó ź niej. . .
Morze! ! ! Za każ dym razem, gdy wychodzę w cieplejsze klimaty z naszej zimy, jestem zdumiony, ż e wcią ż ż yjemy na tej samej planecie, taka ró ż nica! Trudno sobie przypomnieć , jak kilka dni temu był o zimno, a wiadomoś ć o minus 28 wydaje się absolutnie nierealna. Morze jest czyste. Trochę fajnie i wydaje się , ż e na plaż y za molo jest mniej ryb. Przynajmniej pł aszczka gdzieś zniknę ł a. Ale reszta też przychodzi, gdy pokruszysz dla nich buł kę . Plaż a jest tak samo czysta, są muchy, jest znacznie mniej ludzi. Mamy teraz niebieskie rę czniki i nie wolno nam poż yczać na pierwszej linii od Albatros Resort. Albo na drugi, albo idź na swoją plaż ę . Parę razy staram się pokł ó cić z dozorcami, nudzę się ) Wyjeż dż amy. . . Opalamy się . Grudniowe sł oń ce nie jest tak gorą ce. Nie smarujemy niczym i nie palimy. Chodzimy po dzikich plaż ach. Poznajemy miejscowych. Jedziemy na wielbł ą dzie, rozmawiają c po drodze z kierowcą , pró bują c zapamię tać arabskie sł owa (z brzucha schodzimy cał kowicie wolni, ale cholernie ekstremalnie: wyobraź sobie, jak ten kolos od razu pohukuje na kolana, jeszcze trochę , a ja bym jechał gł ową naprzó d ))
Chodzimy. Jedziemy do Hawany. Poznajemy miejscowych. Ogó lnie przyjaź ni ludzie. Jeden mł ody chł opak proponował nam korzystanie z Internetu, my z niego korzystaliś my - za darmo! Zrobił nam zdję cia w lokalnych ubraniach w swoim sklepie i nawet nie zadzwonił po coś do kupienia. Wię c każ dy lokal jest inny. Nie daj się stereotypowi przez wszystkich. Tak, miejscowoś ć wypoczynkowa rozpieszcza wielu, ale są też dobroduszni ludzie, któ rzy są po prostu zainteresowani komunikacją z obcokrajowcami. Mó j angielski pomaga, wię kszoś ć ludzi ma lepszy angielski niż rosyjski. Kilka dni przed wylotem odkrywamy Dahar lub Down Town. Podczas ostatniej wyprawy zastraszyli mnie przewodnicy i nie odważ ył em się rzucić się w dż unglę , „gdzie mieszka dzika ludnoś ć lokalna, któ ra nie lubi turystó w” (sł owa przewodnika hotelowego)
Ś wietny! Ś mieszny! Tani! Dyskretnie! Przyjazny! (Nie wiem jakie inne epitety wybrać ) Nigdy wię cej stó p na Sheratonie! ! ! Znajdujemy coś na kształ t lokalnej kawiarni, pijemy super aromatyczną kawę! ! ! Grzeję się przecież wieczorem już chł odno, czuje się jak nasza sierpniowa noc, jak nie ma wiatru, to normalne, jak jest, to marznie. W pobliż u spaceruje wielu lokalnych mieszkań có w. Robienie zdję ć z lokalną rodziną . Niesamowity wieczó r! Wtedy nie docenił em tego. wspominam z uś miechem
Kupujemy srebro, o rzą d wielkoś ci taniej niż w Sheratonie, po prostu spacerujemy… Pró bujemy nauczyć się arabskiego). Sasha bywa mylona z miejscową , przy wejś ciu do hotelu proszeni są o pokazanie bransoletki)
Ś wietny! Bo lato jest ciepł e i prawie wieczne. Pewnie są tak pogodni i lekkomyś lni, ż e zawsze mają lato…
Ostatni dzień .
Odbierają nas rano. Mamy czas na ś niadanie. . . Ż ał ujemy, ż e wyjeż dż amy w tak sł oneczny i ciepł y dzień . Po 4 i pó ł godziny - Moskwa i minus 22. . "PsS W hotelu nie ma animacji, jest w pobliskim Aqua Vista, ale dowiedzieliś my się o tym dopiero ostatniego dnia)