Кінний монумент, розташований перед президентським палацом. На пам’ятнику зображено князя Юзефа Понятовського, який сидить на коні та тримає в правій руці меч. Скульптура Бертеля Торвальдсена створена за зразком статуї Марка Аврелія на Капітолійському пагорбі в Римі.
Збір коштів на пам'ятник розпочався на початку 1814 року, через кілька місяців після загибелі князя в битві під Лейпцигом. Анна Потоцька, уроджена Тишкевич, домоглася від царя Олександра I дозволу на встановлення пам’ятника у Варшаві. Пам'ятник був замовлений у 1818 році датському скульптору Бертелю Торвальдсену, який жив у Римі.
На основі моделі на варшавському заводі Клаудіуша та Еміля Грегуарів у серпні 1830 р. розпочато відливання пам’ятника. Роботи були перервані вибухом Листопадового повстання. Вони були завершені в серпні 1832 року. Однак у 1834 році згода російської влади на встановлення монумента перед Губернаторським палацом була відкликана через санкції після придушення повстання.
Оскільки через недостатню міцність мосту та лід на річці Вісла неможливо було перевезти важкий пам’ятник до Модліна цілком, у 1836 році його розібрали на частини й у 10 ящиках перевезли до фортеці. У 1840 році за наказом полководця Івана Дена пам'ятник був зібраний заново з нагоди огляду фортеці царем Миколою I. Під час цього візиту російський монарх подарував пам'ятник наміснику Царства Польського Івану Паскевичу. Пам'ятник був тимчасово перевезений до Дембліна, а звідти у 1842 році до палацу Паскевичів у Гомелі. Він був встановлений на терасі палацу.
На місці, спочатку призначеному для пам’ятника Понятовському, у липні 1870 року в присутності царя Олександра ІІ було урочисто відкрито пам’ятник Івану Паскевичу роботи Миколая Пімєнова та Олександра фон Бока. Вибір місця мав очевидне значення для польського суспільства. Пам'ятник демонтовано 1917 року.
Спроби повернути роботу Торвальдсена з Гомеля в 1861.1905 і 1917 роках були безуспішними. Пам'ятник Понятовському було повернуто до Польщі в березні 1922 року в рамках повернення пам'ятників і творів мистецтва за Ризьким договором. Скульптуру перенесли 1923 року на Саську площу. Її поставили на постамент проєкту Олександра Боємського перед Саксонським палацом і могилою Невідомого солдата. Постамент був виготовлений із плит зруйнованого пам’ятника Паскевичу. Церемонія відкриття пам'ятника відбулась 3 травня 1923 року.
У січні 1941 року німці наказали меру Варшави Юліану Кульському перенести пам'ятник в інше місце у Варшаві. Однак до кінця окупації цей наказ не було виконано. Пам'ятник був підірваний німцями після Варшавського повстання, 16 грудня 1944 року. У квітні 1945 року в руїнах фабрики Лілпоп, Рау і Льовенштейн були знайдені фрагменти зруйнованого пам'ятника. Незважаючи на спротив Міністерства культури і мистецтва та преси, у травні 1946 року цоколь пам’ятника було підірвано.
Новий зліпок скульптури, виготовлений у 1948-1951 роках за моделлю з музею Торвальдсена в Копенгагені, виготовлений Паулем Лауріцем Расмуссеном, був подарований Варшаві Королівством Данія. 23 лютого 1952 року пам'ятник було встановлено перед Старою оранжереєю в Королівських Лазєнках, а в 1965 році його перенесли у двір Палацу Ради міністрів (нині Президентський палац), де він знаходиться з 19 жовтня 1965 року. Двоступінчастий цоколь, розроблений Зигмунтом Степінським, був облицьований пісковиком із синостелю зі Стшегома. Залишки оригінальної скульптури експонуються у Музеї Варшавського повстання.
Pomnik konny, znajdują cy się przed Pał acem Prezydenckim. Pomnik przedstawia księ cia Jó zefa Poniatowskiego, siedzą cego na koniu z mieczem w prawej rę ce. Rzeź ba autorstwa Bertela Thorvaldsena został a wzorowana na posą gu Marka Aureliusza na Kapitolu w Rzymie.
Zbió rka funduszy na pomnik rozpoczę ł a się na począ tku 1814 roku, kilka miesię cy po ś mierci księ cia w bitwie pod Lipskiem. Anna Potocka z domu Tyszkiewicz uzyskał a od cara Aleksandra I zgodę na wzniesienie pomnika w Warszawie. Pomnik został zamó wiony w 1818 roku u duń skiego rzeź biarza Bertela Thorvaldsena, któ ry mieszkał w Rzymie.
Odlewanie pomnika, na podstawie tego modelu, rozpoczę ł o się w sierpniu 1830 roku w warszawskiej fabryce Klaudiusza i Emila Gregoire. Prace przerwał wybuch powstania listopadowego. Zakoń czono je w sierpniu 1832 roku. Jednak w 1834 roku zgoda wł adz rosyjskich na wzniesienie pomnika przed Pał acem Gubernatora został a cofnię ta z powodu sankcji nał oż onych po stł umieniu powstania.
Ponieważ most nie był wystarczają co wytrzymał y, a ló d na Wiś le uniemoż liwił transport cię ż kiego pomnika do Modlina w cał oś ci, w 1836 roku został on rozebrany na czę ś ci i przewieziony do twierdzy w 10 skrzyniach. W 1840 roku, na rozkaz komendanta Iwana Deny, pomnik został ponownie zł oż ony z okazji inspekcji twierdzy przez cara Mikoł aja I. Podczas tej wizyty rosyjski monarcha podarował pomnik namiestnikowi Kró lestwa Polskiego, Iwanowi Paskiewiczowi. Pomnik został tymczasowo przewieziony do Dę blina, a stamtą d w 1842 roku do Pał acu Paskiewiczó w w Homlu. Został ustawiony na tarasie pał acowym.
W miejscu pierwotnie przeznaczonym pod pomnik Poniatowskiego, w lipcu 1870 roku, w obecnoś ci cara Aleksandra II, uroczyś cie odsł onię to pomnik Iwana Paskiewicza autorstwa Nikoł aja Pimenowa i Aleksandra von Bocka. Wybó r lokalizacji miał oczywiste znaczenie dla polskiego społ eczeń stwa. Pomnik rozebrano w 1917 roku.
Pró by zwrotu dzieł a Thorvaldsena z Homla w latach 1861.1905 i 1917 zakoń czył y się niepowodzeniem. Pomnik Poniatowskiego powró cił do Polski w marcu 1922 roku w ramach zwrotu pomnikó w i dzieł sztuki na mocy Traktatu Ryskiego. Rzeź bę przeniesiono na plac Saski w 1923 roku. Ustawiono ją na cokole zaprojektowanym przez Aleksandra Bojemskiego przed Pał acem Saskim i Grobem Nieznanego Ż oł nierza. Cokó ł wykonano z pł yt z zniszczonego pomnika Paskiewicza. Uroczyste odsł onię cie pomnika odbył o się.3 maja 1923 roku.
W styczniu 1941 roku Niemcy nakazali prezydentowi Warszawy Julianowi Kulskiemu przeniesienie pomnika w inne miejsce w Warszawie. Jednak do koń ca okupacji rozkaz ten nie został wykonany. Pomnik został wysadzony w powietrze przez Niemcó w po powstaniu warszawskim, 16 grudnia 1944 roku. W kwietniu 1945 roku fragmenty zniszczonego pomnika odnaleziono w ruinach fabryki Lilpop, Rau i Lö wenstein. Pomimo sprzeciwu Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz prasy, podstawa pomnika został a wysadowana w powietrze w maju 1946 roku.
Nowy odlew rzeź by, wykonany w latach 1948-1951 na podstawie modelu z Muzeum Thorvaldsena w Kopenhadze, autorstwa Paula Lauritza Rasmussena, został podarowany Warszawie przez Kró lestwo Danii. 23 lutego 1952 roku pomnik został ustawiony przed Starą Pomarań czarnią w Ł azienkach Kró lewskich, a w 1965 roku przeniesiony na dziedziniec Pał acu Rady Ministró w (obecnie Pał acu Prezydenckiego), gdzie znajduje się od 19 paź dziernika 1965 roku. Dwustopniowy cokó ł , zaprojektowany przez Zygmunta Stę piń skiego, został obł oż ony piaskowcem z firmy Synosteel ze Strzegomia. Pozostał oś ci oryginalnej rzeź by są eksponowane w Muzeum Powstania Warszawskiego.