Пам'ятник Адаму Міцкевичу у Варшаві встановлено на площі, яка утворилася внаслідок знесення будівель колишньої юрисдикції Дзеканька, замість фонтану, перенесеного на Плац Банковий. Сам пам’ятник, створений скульптором Кипріаном Годебським, був інтегрований в оточення Юзефом Пієм Дзеконьським і Владиславом Марконі.
Статую заввишки 4.5 метри відлили в Італії. Колона та п'єдестал пам'ятника виготовлені з граніту, видобутого з кар'єрів у Бавено, П'ємонт. У Варшаві використовували обидва різновиди бавенського граніту: рожевий із зернистою структурою та сірий. Архітектурне оформлення пам’ятника привертає увагу поступовою кольоровою гамою: від темно-сірих сходів із граніту з Ґнєвно на Поділлі, через терасу й постамент із граніту з Бавено, до світло-сірого різновиду цього граніту в колоні.
Продуману огорожу пам’ятника за проектом Зенона Хшановського у вигляді кованої решітки з квітковими мотивами було виготовлено у варшавській фірмі С. Зєлезінського. По кутах огорожі було розміщено вісім двораменних ліхтарів.
Відкриття пам’ятника відбулося 24 грудня 1898 року, до 100-річчя від дня народження поета. Короткою церемонією в присутності поліції та армії російська влада обмежилася відкриттям пам’ятника. Промови були заборонені, а на захід допускалися лише запрошені гості з квитками. Цензорам було наказано звести до мінімуму згадки про церемонію, а портрети Міцкевича були зняті з картинних виставок і вітрин книгарень. Запланована церемонія мала тривати лише чверть години. Він розпочався твором Станіслава Монюшка, після чого відбулося відкриття скульптури. Після освячення пам'ятника мав виступити Генрик Сенкевич. Однак через накладені обмеження він мовчав протягом всієї церемонії. Потім оркестр зіграв ще один твір Монюшка, і присутні почали покладання квітів до пам’ятника.
У 1944 році пам'ятник був демонтований німцями та вивезений до Рейху, де після війни в Гамбурзі польська військова місія виявила та вилучила серед інших фрагмент голови та тулуба. Копію зліпка зробив Ян Щепковський у співпраці з Юзефом Тренаровським. Також відреставровано постамент та огорожу. Повторне відкриття пам’ятника відбулося 28 січня 1950 року Болеславом Берутом наприкінці ювілейного Року Міцкевича.
Однак під час реконструкції пам’ятника чотири свічки, які знаходилися в кутах балюстради біля підніжжя пам’ятника, не були відновлені. Роботи з їх реконструкції розпочалися в 1978 році. Свічки відреставровано в 1986 році.
Pomnik Adama Mickiewicza pod Warszawą został wzniesiony na placu, któ ry powstał jako dziedzictwo rozległ ej jurydyki Dziekanki, w miejsce fontanny przeniesionej na plac Bankowy. Sam pomnik, autorstwa rzeź biarza Cypriana Godebskiego, został pó ź niej wkomponowany w prace Jó zefa Pie Dziekoń skiego i Wł adysł awa Marconiego.
Posą g 4.5-metrowego loka został wykonany we Wł oszech. Kolumna i cokó ł pomnika wykonane z granitu pochodzą cego z kamienioł omó w w okolicach Baveno w Piemoncie. W Warszawie wikoryzowano dwie odmiany granitu baveń skiego: rogowy o ziarnistej strukturze i szeregowy. Projekt architektoniczny pomnika budzi respekt progresywną kolorystyką : od ciemnoszarego zejś cia z granitu podolskiego, przez tarasowy cokó ł z granitu z Baveno, po jasnoszare ró ż ne odmiany granitu w kolumnie.
Przemyś lane ogrodzenie pomnika, zaprojektowanego przez Zenona Chrzanowskiego, ma kutą kratę z motywami kwiatowymi, wykonaną przez warszawską firmę S. Ż eleziń skiego. Wzdł uż krawę dzi ogrodzenia znajdował y się wszystkie dziedziń ce szlacheckie.
Pomnik odsł onię to w 24. rocznicę.1898 roku, aż do setnej rocznicy Dnia Poety Narodowego. Kró tka ceremonia w obecnoś ci policji i wojska rosyjskich wł adz otoczył a pomnik. Zablokowano promocje, a wstę p mieli jedynie zaproszeni goś cie z pokwitowaniami. Cenzorom nakazano zminimalizować tajemniczoś ć ceremonii, a portrety Mickiewicza usunię to z wystaw sztuki i księ garni. Uroczystoś ć zaplanowano na niecał y kwartał . Narodził a się wraz z dzieł em Stanisł awa Moniuszki, po któ rym powstał a rzeź ba. Po poś wię ceniu pomnika Mawó w gł os zabierze Henryk Sienkiewicz. Jednak pomimo nakł adają cych się wydarzeń , kontynuowaliś my przez cał ą uroczystoś ć . Nastę pnie orkiestra zagrał a kolejny utwó r Moniuszki, a uczestnicy zaczę li skł adać hoł d pomnikowi.
W 1944 roku pomnik został zdemontowany przez Niemcó w i wywieziony do Rzeszy, a po wojnie w Hamburgu polska misja wojskowa odkrył a i pozyskał a m. in. fragment gł owy i tuby. Kopię kopii wykonał Jan Szczepkowski we wspó ł pracy z Jó zefem Trenarowskim. Odrestaurowano ró wnież cokó ł i ogrodzenie. Pomnik został ponownie odkryty 28 czerwca 1950 roku przez Bolesł awa Beruta, w rocznicę ś mierci Rocka Mickiewicza.
Jednak podczas rekonstrukcji pomnika nie odnowiono ś wiec, któ re znajdował y się w naroż nikach balustrady u stó p pomnika. Prace nad ich rekonstrukcją rozpoczę to w 1978 roku. Ś wiece odrestaurowano w 1986 roku.