Монастир сестер-сакраменток Klasztor Sióstr Sakramentek

Ocena 8110

Zespó ł klasztorny Sió str Sakramentek w Warszawie został ufundowany w 1687 roku przez kró lową Marię Kazimierz d'Arquien, któ rej nadano imię Marisenka. Był to wotum wdzię cznoś ci za zwycię stwo jej mę ż a, kró la Jana III Sobieskiego, nad Turkami pod Wiedniem w 1683 roku i miał stać się przyszł ym mauzoleum rodu Sobieskich. W tym celu wł adca zakupił od wojewody nowogró dzkiego Adama Kotowskiego i jego ż ony Mał gorzaty rezydencję na Rynku Nowomiejskim, któ rą przekształ cono w zespó ł koś cielno-klasztorny. Adaptację pał acu na klasztor przeprowadził w latach 1688-1698 projektant pał acu Tylman Gamereń ski. Zbudował on ró wnież dwie parterowe oficyny ł ą czą ce dawny pał ac z zakrystią i chó rem klasztornym, zamykają c prostoką tny dziedziniec z koś cioł em. 27 czerwca 1688 roku zakonnice został y uroczyś cie przeniesione z Zamku Kró lewskiego do nowej siedziby w procesji, w któ rej uczestniczył a rodzina kró lewska.
Budowę , rozpoczę tą w 1688 roku, ukoń czył , po ś mierci Tillmana, Augustyn Lucci. Wraz ze ś miercią Jana III w 1696 roku i wyjazdem do Francji zał oż ycielki zakonu, Marii Kazimierzy, koń czy się pierwszy okres ś wietnoś ci klasztoru. Pozbawiony funduszy, na począ tku XVIII wieku popada w upadek. Jednak społ ecznoś ć ta wkró tce stał a się tak elitarna, ż e ​ ​ do klasztoru wstę powali tylko przedstawiciele moż nych rodó w. Dzię ki ich posagom klasztor znacznie się wzbogacił . W 1740 roku, na wschodniej fasadzie Rynku Nowego Miasta, wzniesiono kolejny, pó ź nobarokowy budynek klasztoru, ufundowany przez wojewodę nowogró dzkiego Mikoł aja Faustyna Radziwił ł a, prawdopodobnie w zwią zku z wstą pieniem jego có rki do klasztoru. Autorem projektu był wł oski architekt Antonio Solari. Historia klasztoru wpisana jest ró wnież w dział alnoś ć edukacyjną prowadzoną przez Sakramenty. Klasztor odwiedził y Maria Konopnicka i Eliza Ozheshkova. Po powstaniu styczniowym wł adze rosyjskie skonfiskował y mają tek zakonnic i zakazał y im przyjmowania nowicjuszek. Dopiero po odzyskaniu niepodległ oś ci, w latach 30. XX wieku, przeprowadzono gruntowną przebudowę budynkó w.
Podczas II wojny ś wiatowej klasztor był bombardowany, aż do sierpnia 1944 roku, kiedy to otwarto w nim szpital wojskowy. Od tego momentu koś ció ł był ostrzeliwany. Podczas Powstania Warszawskiego koś ció ł został doszczę tnie zniszczony. Niemieckie bomby zrzucone 31 sierpnia spowodował y zawalenie się kopuł y i sklepień , a nastę pnie przebicie się do piwnic. Pod murami zginę ł o okoł o tysią ca osó b, w tym ranni powstań cy, ludnoś ć cywilna, a takż e księ ż a i zakonnice. W latach 1947–1952, pod kierownictwem Marii Zachwatowiczowej i architektki-siostry Ireny (Michaeli) Walickiej, przeprowadzono odbudowę . Ś wią tynia jest budowlą na planie krzyż a greckiego, nakrytą oś mioboczną latarnią .