Na placu Eleftheria znajduje się koś ció ł Zwiastowania Najś wię tszej Marii Panny. Został zbudowany w latach 1924–1929, wzorowany na i odzwierciedlają cy wspó ł czesną morfologię koś cioł a rycerskiego, któ ry znajdował się w zachodniej, ufortyfikowanej czę ś ci Kollaki i został cał kowicie zniszczony po wybuchu prochu w 1856 roku.
Nowy koś ció ł , ró wnież pod wezwaniem ś w. Jana, został ufundowany wedł ug projektu Bernarda Eugeniusza Antoine'a Rottiera w 1828 roku i Eugeniusza Flandina w 1853 roku. Budową nadzorował wł oski architekt Florestano di Fausto. Został wzniesiony w stylu architektonicznym tró jnawowej bazyliki z drewnianym dachem, podwyż szoną nawą gł ó wną i tró jdzielnym prezbiterium, z imponują cymi otworami w fasadach, typowymi dla koś cioł ó w zachodnich.
Ró wnie imponują ca dzwonnica w formie wież y od strony wschodniej z wbudowaną marmurową tarczą z lwem ś w. Marka, o wysokoś ci 26 m, został a dobudowana rok po ukoń czeniu budowy koś cioł a. Wkró tce potem powstał tró jką tny korpus z portykiem-atrium, perycentryczną konstrukcją dachu i butelką wody ś wię conej poś rodku.
Po aneksji Dodekanezu w 1947 roku, koś ció ł katolicki ś w. Jana został przekształ cony w prawosł awny i konsekrowany pod wezwaniem Zwiastowania Najś wię tszej Marii Panny. Jego otwarcia dokonał metropolita rodoski Tymofios.
Wyglą d zewnę trzny koś cioł a pozostał niezmieniony, natomiast wnę trze dostosowano do potrzeb kultu prawosł awnego, któ remu został poś wię cony. Najważ niejsze zmiany dotyczą wymiany ikonostasu, ostroł ukó w dzielą cych transept, ceglanej posadzki, alabastrowych okien oraz dekoracji ś cian.
Ikonostas, zgodnie z inskrypcją na napierś niku, jest dzieł em braci Skaris z Pireusu, natomiast freski namalowali w latach 1951–1961 Fotis Kontoglou, jego uczeń Ioannis Terzis i jego uczeń Pantelis Odambasis. Cztery gł ó wne ikony ró wnież przypisuje się tym samym artystom. Wię cej informacji o toż samoś ci koś cioł a dostarcza marmurowy napis wotywny umieszczony na zachodniej ś cianie wewną trz koś cioł a. Wymienia on fundatoró w dekoracji, lata wykonania freskó w oraz imię ó wczesnego metropolity Rodos, Spyrydona.
Zakoń czenie prac nad przebudową i ikonografią wnę trza cerkwi Zwiastowania Najś wię tszej Marii Panny zbiegł o się z inicjatywą Patriarchatu Ekumenicznego, aby zorganizować Synod Panprawosł awny, któ ry obradował w cerkwi od 24 wrześ nia do 1 paź dziernika 1961 roku. Na pamią tkę tej konferencji kolumny cerkwi ozdobiono flagami patriarcható w prawosł awnych, któ re brał y w niej udział.
W otwartej przestrzeni placu Eleftheria, kilka metró w na poł udnie od wejś cia do cerkwi Zwiastowania Najś wię tszej Marii Panny, znajduje się fontanna, wizytó wka okolicy. Ma ona ró wnież swoją ciekawą historię . Jest to kopia ś redniowiecznej fontanny (1279) Fontana Grande z miasta Viterbo we Wł oszech. Został a zbudowana przez architektó w braci Giovanniego i Ermanno Viterbesi Pizzicetti z materiał ó w dostarczonych przez Alfredo Magginiego w ramach promocji należ ą cej do niego firmy marmurowej. Materiał em uż ytym do jego budowy jest szary kamień wulkaniczny, wystę pują cy w duż ych iloś ciach w okolicach Viterbo, znany jako „piperno”.
W 1911 roku zaprezentowali swoją pracę na wystawie w Rzymie, gdzie zdobyli pierwsze miejsce. Nastę pnie sprzedali replikę fontanny ż ydowskiemu notariuszowi, któ ry zainstalował ją w swojej willi w Parioli w Rzymie, a nastę pnie podarowali ją wł oskiemu Ministerstwu Edukacji, któ re z kolei w 1925 roku przekazał o ją miastu Rodos. Od tego czasu fontanna stoi przed koś cioł em, zdobią c plac i chł odzą c przechodnió w.
Nowy koś ció ł , ró wnież pod wezwaniem ś w. Jana, został ufundowany wedł ug projektu Bernarda Eugeniusza Antoine'a Rottiera w 1828 roku i Eugeniusza Flandina w 1853 roku. Budową nadzorował wł oski architekt Florestano di Fausto. Został wzniesiony w stylu architektonicznym tró jnawowej bazyliki z drewnianym dachem, podwyż szoną nawą gł ó wną i tró jdzielnym prezbiterium, z imponują cymi otworami w fasadach, typowymi dla koś cioł ó w zachodnich.
Ró wnie imponują ca dzwonnica w formie wież y od strony wschodniej z wbudowaną marmurową tarczą z lwem ś w. Marka, o wysokoś ci 26 m, został a dobudowana rok po ukoń czeniu budowy koś cioł a. Wkró tce potem powstał tró jką tny korpus z portykiem-atrium, perycentryczną konstrukcją dachu i butelką wody ś wię conej poś rodku.
Po aneksji Dodekanezu w 1947 roku, koś ció ł katolicki ś w. Jana został przekształ cony w prawosł awny i konsekrowany pod wezwaniem Zwiastowania Najś wię tszej Marii Panny. Jego otwarcia dokonał metropolita rodoski Tymofios.
Wyglą d zewnę trzny koś cioł a pozostał niezmieniony, natomiast wnę trze dostosowano do potrzeb kultu prawosł awnego, któ remu został poś wię cony. Najważ niejsze zmiany dotyczą wymiany ikonostasu, ostroł ukó w dzielą cych transept, ceglanej posadzki, alabastrowych okien oraz dekoracji ś cian.
Ikonostas, zgodnie z inskrypcją na napierś niku, jest dzieł em braci Skaris z Pireusu, natomiast freski namalowali w latach 1951–1961 Fotis Kontoglou, jego uczeń Ioannis Terzis i jego uczeń Pantelis Odambasis. Cztery gł ó wne ikony ró wnież przypisuje się tym samym artystom. Wię cej informacji o toż samoś ci koś cioł a dostarcza marmurowy napis wotywny umieszczony na zachodniej ś cianie wewną trz koś cioł a. Wymienia on fundatoró w dekoracji, lata wykonania freskó w oraz imię ó wczesnego metropolity Rodos, Spyrydona.
Zakoń czenie prac nad przebudową i ikonografią wnę trza cerkwi Zwiastowania Najś wię tszej Marii Panny zbiegł o się z inicjatywą Patriarchatu Ekumenicznego, aby zorganizować Synod Panprawosł awny, któ ry obradował w cerkwi od 24 wrześ nia do 1 paź dziernika 1961 roku. Na pamią tkę tej konferencji kolumny cerkwi ozdobiono flagami patriarcható w prawosł awnych, któ re brał y w niej udział.
W otwartej przestrzeni placu Eleftheria, kilka metró w na poł udnie od wejś cia do cerkwi Zwiastowania Najś wię tszej Marii Panny, znajduje się fontanna, wizytó wka okolicy. Ma ona ró wnież swoją ciekawą historię . Jest to kopia ś redniowiecznej fontanny (1279) Fontana Grande z miasta Viterbo we Wł oszech. Został a zbudowana przez architektó w braci Giovanniego i Ermanno Viterbesi Pizzicetti z materiał ó w dostarczonych przez Alfredo Magginiego w ramach promocji należ ą cej do niego firmy marmurowej. Materiał em uż ytym do jego budowy jest szary kamień wulkaniczny, wystę pują cy w duż ych iloś ciach w okolicach Viterbo, znany jako „piperno”.
W 1911 roku zaprezentowali swoją pracę na wystawie w Rzymie, gdzie zdobyli pierwsze miejsce. Nastę pnie sprzedali replikę fontanny ż ydowskiemu notariuszowi, któ ry zainstalował ją w swojej willi w Parioli w Rzymie, a nastę pnie podarowali ją wł oskiemu Ministerstwu Edukacji, któ re z kolei w 1925 roku przekazał o ją miastu Rodos. Od tego czasu fontanna stoi przed koś cioł em, zdobią c plac i chł odzą c przechodnió w.
Tłumaczone automatycznie z języka ukraińskiego. Zobacz oryginał
Uwagi (0)
zostaw komentarz
Pokaż inne komentarze …
