Meczet Sulejmana Wspaniał ego, zwany ró wnież Meczetem Sulejmana, został wzniesiony po podboju Rodos przez Turkó w w 1522 roku i nosi imię suł tana Sulejmana. Meczet został odbudowany w 1808 roku i od tego czasu był wielokrotnie restaurowany. Jest to najważ niejszy zachowany zabytek z czasó w Imperium Osmań skiego na Rodos.
Lokalna tradycja gł osi, ż e meczet został wzniesiony na miejscu wcześ niejszego koś cioł a. Zatem budowa meczetu datuje się na okoł o 1522-1523 rok. Osmań ski pisarz i podró ż nik z XVII wieku, Evliya Ç elebi, donosił o obecnoś ci inskrypcji na minarecie, któ ra opisuje naprawy przeprowadzone w 940 roku (1533-1534 n. e. ).
Meczet został odbudowany w 1808 roku. Trzę sienie ziemi w 1856 roku uszkodził o meczet. W tym samym roku piorun uderzył w prochownię pod pobliskim koś cioł em ś w. Jana, powodują c potę ż ną eksplozję , któ ra zniszczył a koś ció ł i dodatkowo uszkodził a meczet. Został on czę ś ciowo odrestaurowany przed wizytą suł tana Abd al-Aziza (panują cego w latach 1861–1876). Decyzja o remoncie budynku zapadł a w 1892 roku. Minaret, któ ry pierwotnie miał tylko jeden balkon, został odbudowany z dwoma balkonami w tym samym czasie lub wcześ niej, w 1863 roku.
Minaret został ponownie odnowiony w 1925 roku, ale został zburzony w 1987 roku z powodu problemó w konstrukcyjnych. Gruntowna renowacja i rekonstrukcja cał ego meczetu rozpoczę ł a się w 1988 roku i został a ukoń czona w 2005 roku. Meczet jest obecnie zamknię ty dla zwiedzają cych, z wyją tkiem specjalnych okazji.
Projekt meczetu nawią zuje do wcześ niejszego okresu architektury osmań skiej, kiedy to do meczetó w przylegał y tabhany (hospicja dla sufich). Sala modlitewna skł ada się obecnie z trzech kopuł owych komnat. Centralna sala nakryta jest duż ą , wysoką kopuł ą i flankowana jest z obu stron przez mniejsze, niż sze komnaty. W centralnej sali znajduje się ró wnież mihrab (nisza wskazują ca kierunek modlitwy) oraz minbar (ambonę ) z drewna orzechowego. Pierwotnie centralna sala był a samą salą modlitewną , a boczne pomieszczenia peł nił y funkcję tabhanó w. W pó ź niejszym okresie te trzy pomieszczenia został y poł ą czone w dawną , wię kszą salę modlitewną.
Zewnę trznie meczet otoczony jest podwó jnym narteksem z portykiem zewnę trznym i wewnę trznym. Wewnę trzny portyk nakryty jest siedmioma kopuł ami i wsparty na oś miu kolumnach, natomiast zewnę trzny portyk nakryty jest spadzistym, oł owianym dachem wspartym na wię kszej liczbie kolumn.
Wejś cie do meczetu prowadzi przez ozdobny, marmurowy ł uk, rzeź biony kwiatami i innymi motywami. Portal ten pierwotnie należ ał do pomnika nagrobnego wzniesionego przez joannitó w w latach 1510–1520, któ ry prawdopodobnie był czę ś cią koś cioł a ś w. Jana, zniszczonego w eksplozji w 1856 roku. Portal został przeniesiony i wł ą czony do meczetu w 1863 roku. Pierwotnie mó gł być dzieł em sprowadzonym przez joannitó w z Wł och.
Ponieważ meczety musiał y być zorientowane zgodnie z kiblą (kierunkiem modlitwy), co niekoniecznie pokrywał o się z orientacją istnieją cych ulic i otaczają cych je budynkó w, budowa nowych meczetó w w mieś cie czę sto wią zał a się z koniecznoś cią wyburzania są siednich budynkó w, aby dostosować je do orientacji budynku. W rezultacie po pó ł nocno-zachodniej stronie meczetu (przed wejś ciem) powstał a otwarta przestrzeń o nieregularnym kształ cie, któ rą przekształ cono w plac publiczny z fontanną do ablucji. Fontanna przed Meczetem Sulejmana Wspaniał ego ma oś mioką tną podstawę z oś mioma kolumnami (tj. zaczerpnię tymi z innej, starszej budowli) podtrzymują cymi kopuł ę .
Lokalna tradycja gł osi, ż e meczet został wzniesiony na miejscu wcześ niejszego koś cioł a. Zatem budowa meczetu datuje się na okoł o 1522-1523 rok. Osmań ski pisarz i podró ż nik z XVII wieku, Evliya Ç elebi, donosił o obecnoś ci inskrypcji na minarecie, któ ra opisuje naprawy przeprowadzone w 940 roku (1533-1534 n. e. ).
Meczet został odbudowany w 1808 roku. Trzę sienie ziemi w 1856 roku uszkodził o meczet. W tym samym roku piorun uderzył w prochownię pod pobliskim koś cioł em ś w. Jana, powodują c potę ż ną eksplozję , któ ra zniszczył a koś ció ł i dodatkowo uszkodził a meczet. Został on czę ś ciowo odrestaurowany przed wizytą suł tana Abd al-Aziza (panują cego w latach 1861–1876). Decyzja o remoncie budynku zapadł a w 1892 roku. Minaret, któ ry pierwotnie miał tylko jeden balkon, został odbudowany z dwoma balkonami w tym samym czasie lub wcześ niej, w 1863 roku.
Minaret został ponownie odnowiony w 1925 roku, ale został zburzony w 1987 roku z powodu problemó w konstrukcyjnych. Gruntowna renowacja i rekonstrukcja cał ego meczetu rozpoczę ł a się w 1988 roku i został a ukoń czona w 2005 roku. Meczet jest obecnie zamknię ty dla zwiedzają cych, z wyją tkiem specjalnych okazji.
Projekt meczetu nawią zuje do wcześ niejszego okresu architektury osmań skiej, kiedy to do meczetó w przylegał y tabhany (hospicja dla sufich). Sala modlitewna skł ada się obecnie z trzech kopuł owych komnat. Centralna sala nakryta jest duż ą , wysoką kopuł ą i flankowana jest z obu stron przez mniejsze, niż sze komnaty. W centralnej sali znajduje się ró wnież mihrab (nisza wskazują ca kierunek modlitwy) oraz minbar (ambonę ) z drewna orzechowego. Pierwotnie centralna sala był a samą salą modlitewną , a boczne pomieszczenia peł nił y funkcję tabhanó w. W pó ź niejszym okresie te trzy pomieszczenia został y poł ą czone w dawną , wię kszą salę modlitewną.
Zewnę trznie meczet otoczony jest podwó jnym narteksem z portykiem zewnę trznym i wewnę trznym. Wewnę trzny portyk nakryty jest siedmioma kopuł ami i wsparty na oś miu kolumnach, natomiast zewnę trzny portyk nakryty jest spadzistym, oł owianym dachem wspartym na wię kszej liczbie kolumn.
Wejś cie do meczetu prowadzi przez ozdobny, marmurowy ł uk, rzeź biony kwiatami i innymi motywami. Portal ten pierwotnie należ ał do pomnika nagrobnego wzniesionego przez joannitó w w latach 1510–1520, któ ry prawdopodobnie był czę ś cią koś cioł a ś w. Jana, zniszczonego w eksplozji w 1856 roku. Portal został przeniesiony i wł ą czony do meczetu w 1863 roku. Pierwotnie mó gł być dzieł em sprowadzonym przez joannitó w z Wł och.
Ponieważ meczety musiał y być zorientowane zgodnie z kiblą (kierunkiem modlitwy), co niekoniecznie pokrywał o się z orientacją istnieją cych ulic i otaczają cych je budynkó w, budowa nowych meczetó w w mieś cie czę sto wią zał a się z koniecznoś cią wyburzania są siednich budynkó w, aby dostosować je do orientacji budynku. W rezultacie po pó ł nocno-zachodniej stronie meczetu (przed wejś ciem) powstał a otwarta przestrzeń o nieregularnym kształ cie, któ rą przekształ cono w plac publiczny z fontanną do ablucji. Fontanna przed Meczetem Sulejmana Wspaniał ego ma oś mioką tną podstawę z oś mioma kolumnami (tj. zaczerpnię tymi z innej, starszej budowli) podtrzymują cymi kopuł ę .
Tłumaczone automatycznie z języka ukraińskiego. Zobacz oryginał
Uwagi (0)
zostaw komentarz
Pokaż inne komentarze …
