Після Лозаннського договору 1923 року губернатори Додеканесу Маріо Лаго (1924-1936) та Чезаре де Веккі (1936-1940), з метою підтвердження своєї влади та зміцнення національного престижу Італії, розпочали інтенсивну містобудівну діяльність. Згідно з новим міським планом, роботою архітектора Флорестано ді Фаусто у Мандракі було відкрито прибережну алею, по обидва боки якої розташовувалися найважливіші громадські будівлі.
Одним з них є Будівля Генеральної адміністрації або Урядовий палац (Palazzo del Governo), розташований безпосередньо на північ від церкви Благовіщення. Його будівництво розпочалося в 1925 році та було завершено в 1927 році. Архітектор представив план триповерхової будівлі, пізніше через початок війни поверхи скоротили до двох.
Ді Фаусто, намагаючись інтегрувати будівлю в існуючий естетичний образ міста, поєднує традиції Сходу та Візантії з елементами готики та ренесансу, прагнучи символізму, що стосується історичної та географічної присутності острова на перехресті між Сходом і Заходом. Він застосовує подвійний підхід до фасадів будівлі, оскільки завдяки своєму розташуванню та орієнтації вона має два важливі фасади, один звернений до моря, а інший — до міста.
Таким чином, перший поверх будівлі оточений портиком з елементами, що відсилають до венеціанської архітектури, тоді як на півночі та заході є чіткі посилання на архітектуру періоду лицарства. Кам'яна кладка східного фасаду є елементом з найбільшим впливом епохи Відродження та венеціанської архітектури з очевидною схожістю з Палаццо Дукале (Палацом дожів) Венеції.
Таке поєднання різних традицій та елементів робить Будівлю Уряду найкращим збереженим зразком еклектизму, який пронизав творчість Ф. ді Фаусто.
Перед палацом – великий флагшток з прапором Греції, на стіні – дві меморіальні дошки на честь звільнення від окупації у 1945 році і підняття грецького прапору у 1947.
Po Traktacie Lozań skim w 1923 roku, gubernatorzy Dodekanezu, Mario Lago (1924–1936) i Cesare de Vecchi (1936–1940), aby umocnić swoją wł adzę i prestiż narodowy Wł och, rozpoczę li intensywną dział alnoś ć urbanistyczną . Zgodnie z nowym planem urbanistycznym, dzieł o architekta Florestano di Fausto otworzył o nadmorską aleję w Mandraki, po obu stronach któ rej znajdował y się najważ niejsze budynki publiczne. Jednym z nich jest Pał ac Administracji Generalnej (Palazzo del Governo), poł oż ony bezpoś rednio na pó ł noc od Bazyliki Zwiastowania. Jego budowa rozpoczę ł a się w 1925 roku, a zakoń czył a w 1927 roku. Architekt przedstawił plan trzypię trowego budynku, pó ź niej, z powodu wybuchu wojny, liczbę pię ter zredukowano do dwó ch.
Di Fausto, starają c się wkomponować budynek w istnieją cy wizerunek estetyczny miasta, ł ą czy tradycje wschodnie i bizantyjskie z elementami gotyckimi i renesansowymi, poszukują c symboliki nawią zują cej do historycznej i geograficznej obecnoś ci wyspy na skrzyż owaniu Wschodu i Zachodu. Przyjmuje on dwojakie podejś cie do fasad budynku, ponieważ ze wzglę du na swoje poł oż enie i orientację posiada on dwie waż ne fasady, jedną zwró coną w stronę morza, a drugą w stronę miasta.
I tak pierwsze pię tro budynku otacza portyk z elementami nawią zują cymi do architektury weneckiej, natomiast od pó ł nocy i zachodu widoczne są wyraź ne odniesienia do architektury okresu rycerskiego. Kamienna elewacja wschodniej jest elementem o najwię kszym wpł ywie architektury renesansowej i weneckiej, z wyraź nym podobień stwem do Palazzo Ducale (Pał acu Doż ó w) w Wenecji.
To poł ą czenie ró ż nych tradycji i elementó w sprawia, ż e Budynek Rzą dowy jest najlepiej zachowanym przykł adem eklektyzmu, któ ry przenikał twó rczoś ć F. di Fausto.
Przed pał acem znajduje się duż y maszt z flagą grecką , na ś cianie znajdują się dwie tablice pamią tkowe upamię tniają ce wyzwolenie spod okupacji w 1945 r. i podniesienie greckiej flagi w 1947 r.