Katolicka katedra ś w. Dionizego Areopagity znajduje się na skrzyż owaniu alei Panepistimio i ulicy Omirou. Jest rezydencją katolickiego arcybiskupa Aten i jest poś wię cona ś w. Dionizemu Areopagicie, uczniowi apostoł a Pawł a i pierwszemu biskupowi Aten.
Koś ció ł został zbudowany w stylu tró jnawowej bazyliki w stylu neorenesansowym. Projekt budowli opracował sł ynny niemiecki architekt Leo von Klenze na polecenie kró la Ottona. W trakcie realizacji projektu plany został y zmienione przez greckiego architekta Lysandra Kaftanzoglou, któ ry zaoferował się kierować pracami ś wią tyni do momentu jej ukoń czenia, bez ż adnego wynagrodzenia.
Dział kę pod budowę koś cioł a zakupiono w 1847 roku za pienią dze od katolikó w z Grecji, a budynek wzniesiono ze ś rodkó w zebranych wś ró d katolikó w w Grecji i za granicą . Budowę katedry rozpoczę to w 1853 roku, a jej uroczyste otwarcie miał o miejsce 4 sierpnia 1865 roku.
Wymiary wewnę trzne koś cioł a wynoszą.38 metró w dł ugoś ci, 15 metró w wysokoś ci i 24 metry szerokoś ci. Wnę trze koś cioł a zdobią wspaniał e freski. Jednym z najpię kniejszych jest fresk na pó ł kopule ł uku triumfalnego, przedstawiają cy „Apoteozę ś wię tego Dionizego Areopagity” (1890) i bę dą cy dzieł em wł oskiego malarza z Rzymu, Guglielmo Bilancioniego.
Na filarach podtrzymują cych ł uk triumfalny przedstawiono czterech ewangelistó w naturalnej wielkoś ci. Na fasadzie ł uku triumfalnego przedstawiono Chrystusa Pantokratora z Ewangelią w dł oni. W naroż nikach poniż ej, po prawej stronie, przedstawiono Mojż esza trzymają cego tekst Prawa na pergaminie, po lewej proroka Dawida grają cego na harfie. Dalej poniż ej znajdują się ś w. Grzegorz Wielki i ś w. Augustyn.
Posadzka koś cioł a wył oż ona jest marmurem pentelickim. Nawę gł ó wną wsparto na 12 kolumnach o wysokoś ci 5 metró w, wykonanych z zielonego marmuru z Tinos. Platforma nad gł ó wnym wejś ciem do koś cioł a, na któ rej znajdują się organy, został a zbudowana w 1888 roku wedł ug projektu architekta Paula Chambé au. Po prawej i lewej stronie prezbiterium znajdują się dwie marmurowe ambony, ufundowane przez cesarza Austrii Franciszka Jó zefa podczas jego wizyty w Atenach w 1869 roku.
Koś ció ł został zbudowany w stylu tró jnawowej bazyliki w stylu neorenesansowym. Projekt budowli opracował sł ynny niemiecki architekt Leo von Klenze na polecenie kró la Ottona. W trakcie realizacji projektu plany został y zmienione przez greckiego architekta Lysandra Kaftanzoglou, któ ry zaoferował się kierować pracami ś wią tyni do momentu jej ukoń czenia, bez ż adnego wynagrodzenia.
Dział kę pod budowę koś cioł a zakupiono w 1847 roku za pienią dze od katolikó w z Grecji, a budynek wzniesiono ze ś rodkó w zebranych wś ró d katolikó w w Grecji i za granicą . Budowę katedry rozpoczę to w 1853 roku, a jej uroczyste otwarcie miał o miejsce 4 sierpnia 1865 roku.
Wymiary wewnę trzne koś cioł a wynoszą.38 metró w dł ugoś ci, 15 metró w wysokoś ci i 24 metry szerokoś ci. Wnę trze koś cioł a zdobią wspaniał e freski. Jednym z najpię kniejszych jest fresk na pó ł kopule ł uku triumfalnego, przedstawiają cy „Apoteozę ś wię tego Dionizego Areopagity” (1890) i bę dą cy dzieł em wł oskiego malarza z Rzymu, Guglielmo Bilancioniego.
Na filarach podtrzymują cych ł uk triumfalny przedstawiono czterech ewangelistó w naturalnej wielkoś ci. Na fasadzie ł uku triumfalnego przedstawiono Chrystusa Pantokratora z Ewangelią w dł oni. W naroż nikach poniż ej, po prawej stronie, przedstawiono Mojż esza trzymają cego tekst Prawa na pergaminie, po lewej proroka Dawida grają cego na harfie. Dalej poniż ej znajdują się ś w. Grzegorz Wielki i ś w. Augustyn.
Posadzka koś cioł a wył oż ona jest marmurem pentelickim. Nawę gł ó wną wsparto na 12 kolumnach o wysokoś ci 5 metró w, wykonanych z zielonego marmuru z Tinos. Platforma nad gł ó wnym wejś ciem do koś cioł a, na któ rej znajdują się organy, został a zbudowana w 1888 roku wedł ug projektu architekta Paula Chambé au. Po prawej i lewej stronie prezbiterium znajdują się dwie marmurowe ambony, ufundowane przez cesarza Austrii Franciszka Jó zefa podczas jego wizyty w Atenach w 1869 roku.
Tłumaczone automatycznie z języka ukraińskiego. Zobacz oryginał
Uwagi (0)
zostaw komentarz
Pokaż inne komentarze …
