Інша назва – Мала митрополія, бо розташована поряд з кафедральним собором. Дуже невелика церква, яка повністю побудована з архітектурних елементів (сполій) старіших будівель, від класичного періоду до XII або XIII століття.
Ім'я «горгоепікос» – це візантійський епітет Діви Марії, що означає «та, що швидко чує когось і поспішає на чийсь поклик». Це одна з церков у візантійському стилі, побудованих в місті Афіни. Вона збудована на руїнах стародавнього храму Еліфії, так званого Літирії та Елевферуси, а сьогодні, спотворено, «Елевферуса». Архітектурний стиль церкви – напівкомпозитний хрестоподібний з вписаним куполом або візантійський стиль епохи після Юстиніана. Вона має квадратний план і купол, що спирається на елегантний і досить високий барабан.
Розміри будівлі становлять 12.20 x 7.60 м. Храм має чотири колони, хрестоподібну форму в плані, з тридільним нартексом, центральна склепінчаста частина якого вища за дві бічні. Стіни храму повністю зроблені з великих неоздоблених мармурових каменів та рельєфів, запозичених з давньогрецьких, римських та візантійських пам'яток, тоді як цегла ніде не використовувалася. Багато матеріалів будівлі походять з класичної античності, тоді як будівельники переробили їх, додавши нові декоративні елементи, щоб вони відповідали новішій архітектурі свого часу. Скульптурні зображення поєднують християнські та язичницькі елементи з давньогрецьким оздобленням. На фасаді та над головним входом є фриз з пентелійського мармуру із зображеннями зодіакальних сузір'їв та святкових подій, що представляють місяці аттичного календаря.
Inną nazwą jest Mał a Metropolia, ponieważ znajduje się tuż obok katedry. To bardzo mał y koś ció ł , zbudowany w cał oś ci z elementó w architektonicznych (spolia) starszych budowli, od okresu klasycznego do XII lub XIII wieku. Nazwa „gorgoepikos” to bizantyjski epitet Matki Boskiej, oznaczają cy „tę , któ ra szybko kogoś sł yszy i spieszy na czyjeś wezwanie”. Jest to jeden z koś cioł ó w w stylu bizantyjskim zbudowanych w Atenach. Został zbudowany na ruinach staroż ytnej ś wią tyni Elithii, tzw. Lithyrii i Eleupherusa, a dziś , zniekształ conej, „Eleupherusa”. Styl architektoniczny koś cioł a to pó ł zł oż ony krzyż z inskrypcyjną kopuł ą , czyli styl bizantyjski z epoki postjustyniań skiej. Ma plan kwadratu i kopuł ę spoczywają cą na eleganckim i doś ć wysokim bę bnie.
Wymiary budynku wynoszą.12, 20 x 7.60 m. Ś wią tynia ma cztery kolumny, w planie krzyż a, z tró jdzielnym narteksem, któ rego centralna sklepiona czę ś ć jest wyż sza od dwó ch bocznych. Ś ciany ś wią tyni wykonane są w cał oś ci z duż ych, nieozdabianych kamieni marmurowych i reliefó w zapoż yczonych ze staroż ytnych zabytkó w greckich, rzymskich i bizantyjskich, a cegł y nie uż yto nigdzie. Wiele materiał ó w budowlanych pochodzi z okresu staroż ytnoś ci, a budowniczowie przerobili je, dodają c nowe elementy dekoracyjne, aby pasował y do nowszej architektury swoich czasó w. Rzeź by ł ą czą elementy chrześ cijań skie i pogań skie ze staroż ytną grecką dekoracją . Na fasadzie i nad gł ó wnym wejś ciem znajduje się fryz z marmuru pentelickiego z wizerunkami konstelacji zodiakalnych i wydarzeń ś wią tecznych reprezentują cych miesią ce kalendarza attyckiego.