Koś ció ł Agios Nikolaos Ragavas został odbudowany z dala od ś wiatł a dziennego Akropolu, w obrę bie pó ź norzymskich muró w obronnych. Dotarcie do niego, wedł ug staroż ytnych ź ró deł , był o moż liwe ró wnież od strony ulicy Tripodon. Ś wią tynia pochodzi z poł owy XI wieku i, zgodnie z jej nazwą , stara ateń ska tradycja wią ż e zabytek z arystokratyczną rodziną Ragavasó w. Sł usznoś ć tej hipotezy potwierdza obecnoś ć na kolumnie kopuł y wyrytej inskrypcji przesł anej Leonowi Ragavasowi, prawdopodobnie fundatorowi ś wią tyni.
Ś wią tynia nawią zuje do prostego, wielokolumnowego, krzyż owego koś cioł a z wyją tkowo elegancką oś mioką tną kopuł ą . Pierwotny wyglą d dzisiejszego koś cioł a bizantyjskiego moż na dostrzec w kopule w stylu „ateń skim” i fasadzie. Na tej fasadzie, w najbardziej zbliż onej do bizantyjskiej czę ś ci, mur jest zlicowany cał oś cią , z masywnym pionowym wapniakiem w dolnej czę ś ci i prezentuje ceramiczny wystró j z elementami kufi oraz prostymi lub postrzę pionymi pł ytkami, któ re odsł aniają ł uki otworó w. Najwię kszy z nich ma kształ t podkowy i przypomina dawny otwó r wejś ciowy, otoczony wklę sł ą przegrodą.
Wraz z przebudową koś cioł a parafialnego w XIX wieku, koś ció ł został znaczą co rozbudowany i wzbogacony, w tym o wielki narteks przy wejś ciu, co doprowadził o do jego zburzenia, kaplicę Agia Paraskevi po dawnej stronie oraz masywną przyporę po stronie rozchodzą cej się . Malownicza dekoracja ś wią tyni został a doprowadzona do punktu nowoczesnoś ci. Pod koniec lat 70. XX wieku (1979-1980) Sł uż ba Archeologiczna przeprowadził a szereg prac mają cych na celu identyfikację , renowację i konserwację bizantyjskiej fazy koś cioł a. Ten waż ny bizantyjski zabytek nie jest już punktem odniesienia dla mieszkań có w Plaki, ponieważ nadal funkcjonuje jako parafraza tego obszaru.
Ś wią tynia nawią zuje do prostego, wielokolumnowego, krzyż owego koś cioł a z wyją tkowo elegancką oś mioką tną kopuł ą . Pierwotny wyglą d dzisiejszego koś cioł a bizantyjskiego moż na dostrzec w kopule w stylu „ateń skim” i fasadzie. Na tej fasadzie, w najbardziej zbliż onej do bizantyjskiej czę ś ci, mur jest zlicowany cał oś cią , z masywnym pionowym wapniakiem w dolnej czę ś ci i prezentuje ceramiczny wystró j z elementami kufi oraz prostymi lub postrzę pionymi pł ytkami, któ re odsł aniają ł uki otworó w. Najwię kszy z nich ma kształ t podkowy i przypomina dawny otwó r wejś ciowy, otoczony wklę sł ą przegrodą.
Wraz z przebudową koś cioł a parafialnego w XIX wieku, koś ció ł został znaczą co rozbudowany i wzbogacony, w tym o wielki narteks przy wejś ciu, co doprowadził o do jego zburzenia, kaplicę Agia Paraskevi po dawnej stronie oraz masywną przyporę po stronie rozchodzą cej się . Malownicza dekoracja ś wią tyni został a doprowadzona do punktu nowoczesnoś ci. Pod koniec lat 70. XX wieku (1979-1980) Sł uż ba Archeologiczna przeprowadził a szereg prac mają cych na celu identyfikację , renowację i konserwację bizantyjskiej fazy koś cioł a. Ten waż ny bizantyjski zabytek nie jest już punktem odniesienia dla mieszkań có w Plaki, ponieważ nadal funkcjonuje jako parafraza tego obszaru.
Tłumaczone automatycznie z języka rosyjskiego. Zobacz oryginał
Uwagi (0)
zostaw komentarz
Pokaż inne komentarze …
