Вежа Вітрів розташована в римській агорі Афін, між кварталами Плака і Монастиракі. Вона являє собою 12-метрову споруду з восьмикутною формою і діаметром 8 метрів. Вона була створена з пентелійського мармуру грецьким астрономом Андроніком Кіррським, ймовірно, близько 50 року до нашої ери.
У давнину ця вежа мала багато застосувань. Спочатку вона була сконструйована як сонячний годинник, щоб оцінювати час, виходячи з положення Сонця. Вона також використовувалась для індикації погоди та прогнозування. Вежа має комбінацію сонячних годинників, водяного годинника та вітряного флюгера. Фактично її фриз зображує вісім божеств вітру відповідно до їх напрямку: Борей (N), Кайкіас (NE), Евр (E), Апеліотій (SE), Нотус (S), Губій (SW), Зефір (W) і Скірон (NW).
У внутрішніх приміщеннях стояв водяний годинник, схожий на пісочний годинник, що використовував воду, яка спускалася зі Скелі Акрополя. У ранньохристиянські часи ця споруда використовувалася як дзвіниця церкви. Під час османської окупації його використовували як текке – місце духовного усамітнення і формування характеру.
Wież a Wiatró w znajduje się na rzymskiej Agorze w Atenach, pomię dzy dzielnicami Plaka i Monastiraki. Jest to budowla o wysokoś ci 12 metró w, oś mioką tnym kształ cie i ś rednicy 8 metró w. Został a wykonana z marmuru pentelickiego przez greckiego astronoma Andronika z Cyrrhus, prawdopodobnie okoł o 50 r. p. n. e.
W staroż ytnoś ci wież a ta miał a wiele zastosowań . Pierwotnie został a zaprojektowana jako zegar sł oneczny do okreś lania czasu na podstawie poł oż enia Sł oń ca. Sł uż ył a ró wnież do wskazywania i przewidywania pogody. Wież a ł ą czy w sobie funkcje zegara sł onecznego, zegara wodnego i wiatrowskazu. Na jej fryzie przedstawiono osiem bó stw wiatru, w zależ noś ci od ich kierunku: Boreasza (pó ł noc), Kajkiasza (pó ł nocny wschó d), Eurusa (wschó d), Apeliotiosa (poł udniowy wschó d), Notosa (poł udnie), Gubiusa (poł udniowy zachó d), Zefira (zachó d) i Skirona (pó ł nocny zachó d).
Wewną trz znajdował się zegar wodny, podobny do klepsydry, któ ry wykorzystywał wodę spł ywają cą ze skał y Akropolu. We wczesnym okresie chrześ cijań skim budowla peł nił a funkcję dzwonnicy koś cielnej. Podczas okupacji osmań skiej sł uż ył a jako tekke, miejsce duchowego odosobnienia i kształ towania charakteru.